Het Verteltasproject
“Kijk eens, wat is dat?” We lopen naar een kapstok waar kleurrijke, stoffen, tassen hangen.
We kijken in de tassen en zien boeken, knuffels en spelletjes.
Bij navraag blijken het ‘storysacks’ te zijn.
Tassen gemaakt door ouders en leerkrachten met het doel om op school de ouderparticipatie en de taalontwikkeling te bevorderen.
Een project, bedacht door Neil Griffith, leerkracht van een Primary School.
In maart 2003 gaan Josien Branbergen, de huidige adjunct-directeur en Joke de Hoogh, inmiddels coördinator van het Verteltasproject, op studiereis naar Engeland.
Dit is in het kader van De Brede School.
We mogen scholen bezoeken en maken daar kennis met ‘the Storysackproject’.
“Dit is iets voor onze school”, bedenken Josien en ik.
Thuisgekomen hebben we een ‘Verteltas’ gemaakt en het aan het team laten zien. Het team wordt meteen enthousiast. Bij de eerstvolgende informatieavond hebben we ouders gevraagd mee te helpen met het maken van Verteltassen.
“Wie wil er mee helpen, naaien, knippen, plastificeren, schilderen, appliqueren, plakken en bedenken van Verteltassen?”.
Een aantal ouders wilde graag meehelpen. Algauw hebben we onze eerste Verteltas.
De eerste van nu ruim 180 Verteltassen!
Eerst werkt Joke in haar taakuren en na schooltijd met ouders aan de Verteltassen. Na twee jaar kunnen we gebruik maken van de subsidie ‘Taal en Ouderbetrokkenheid’ en krijgt Joke één dagdeel voor het werken met ouders aan de Verteltas.
Elke woensdagochtend werken we met een groep enthousiaste ouders heel hard aan de tassen. We maken tassen bij de thema’s van de kleuters, naar aanleiding van voorleesdagen, kinderboekenweken, op verzoek van ouders en kinderen…
Ouders specialiseren zich in verven, naaien, zoeken van spelletjes. We hebben inmiddels zoveel tassen dat we aan uitlenen beginnen. Ook vragen we ouders om kinderen voor te lezen in het Vertelhuisje, ook bovenbouwkinderen lezen voor.
Sommige ouders werken niet alleen woensdagochtend aan de tassen, maar ook thuis.
We krijgen steeds meer bekendheid met ons Verteltasproject. Artikelen in de plaatselijke blaadjes, in het Parool en onderwijsbladen verschijnen.
Efrat de Groot, moeder van Ayala en Nuri, is zo enthousiast over het Verteltasproject, dat ze in september 2005 de Stichting Verteltas opricht (www.verteltas.nl ).
Efrat wil graag aan anderen kenbaar maken dat ze zelf veel heeft aan het Verteltasproject. Met subsidie van Stichting Lezen en het VSBfonds worden de eerste stappen ondernomen voor het uitdragen van het Verteltasproject naar andere scholen en instellingen.
Efrat en Joke schrijven het Handboek Verteltassen en geven presentaties en workshops op scholen, in bibliotheken en andere instellingen.
Samen met Ingrid van de Meer, moeder van Daniël, Amée, en Isa wordt een training ontwikkeld voor leerkrachten en onderwijsondersteuners om het Verteltasproject te kunnen opzetten op hun school of instelling. Steeds meer scholen horen van het project, vragen presentaties, workshops, implementatietrajecten aan en gaan zelf Verteltassen maken.
Ondertussen gaat de ontwikkeling door op school.
Er wordt een speciale cursus ‘Taalstimulering en Verteltas’ ontwikkeld met medewerking van Sardes, een onderwijsondersteunende organisatie.
Deze cursus, bestaande uit 5 bijeenkomsten, wordt twee keer per jaar gegeven. De cursus is ontwikkeld om de ouders handvatten te geven bij het aanbieden van de Verteltas aan hun kinderen, om meer rendement te halen uit de Verteltassen.
De Verteltassen worden steeds meer geïntegreerd in het onderwijs van De Regenboog.
Bij de thema’s van de onderbouw worden Verteltassen gemaakt en er wordt intensief mee gewerkt in de groepen.
Er wordt een subsidie voor de schakelklas binnengehaald. In de schakelklas wordt met groepjes kinderen gewerkt aan taalontwikkeling. De Verteltas neemt in de schakelklas een prominente plaats in.
Elke maand worden meer dan 50 Verteltassen uitgeleend en genieten ouders en kinderen van het samen spelen met de Verteltas.
Er komt een rooster voor het Vertelhuisje waarin ouders en bovenbouwkinderen met peuters en kleuters een Verteltassessie houden.
De verteltaskapstokken worden steeds kleurrijker en voller!
Dan krijgen we bericht van de ‘Taalunie’: we hebben de Taalunieonderwijsprijs 2006 gewonnen met het Verteltasproject.
Met een bus vol ouders en leerkrachten vertrekken we naar Brussel om daar van de Belgische minister van onderwijs de prijs in ontvangst te nemen. Wat een feest!
Op de website van de Taalunie kun je het filmpje zien en het commentaar lezen over het Verteltasproject: http://taalunieversum.org/onderwijs/onderwijsprijs/2006/de_verteltas/
Het Verteltasproject blijft groeien en bloeien.
Typ bij Google ’Verteltas’ in, je krijgt meer dan 50 hits!
Verteltassen zijn een algemeen begrip geworden. Ze worden in schoolplannen, beleidsplannen en op conferenties genoemd.
De Regenboog blijft de kern van de Verteltassen, hier is het ontstaan.
Elke woensdagochtend, al 3 jaar lang, komen ouders trouw helpen bij het maken, plakken, knippen, nakijken, verven, vernieuwen en bedenken van de Verteltassen.
Ouders van het eerste uur, een zeer hechte groep, en ouders die er later bij gekomen zijn.
En altijd blijven ze komen.
We praten over onderwijs, gezondheid, geloof en opvoeding. Over relaties, eigen ouders, je lekkerste eten en nieuwe schoenen.
De ouders zijn inmiddels gewend aan aandacht voor het Verteltasproject. Ze zijn gefilmd, geïnterviewd en meerdere malen gefotografeerd. Elke keer weer vol enthousiasme vertellen ze trots, wijzend naar de rijk gevulde, kleurrijke tassen aan de Verteltaskapstokken.
“Kijk. Dit zijn onze Verteltassen. Ze zijn veel mooier dan die in Engeland”
